اعتراضات در ایران می تواند دولت را ساقط کند، اما نظام را نمی تواند

اعتراضات در ایران می تواند دولت را ساقط کند، اما نظام را نمی تواند
کد مطلب : N-5700 تاریخ : 1397/10/16 - 12:05

پرشیا دایجست - یک تئوریسین سیاسی اصولگرا معتقد است: «چنانچه فشارهای اقتصادی به حدی برسد که تحمل آن برای اقشار کم درآمد سخت شود، احتمال بروز دوباره اعتراضات دور از ذهن نیست؛ اما این اعتراضات بدون ایجاد تغییر نظام، صرفا باعث سقوط دولت می شود.»

دکتر امیر محبیان تئوریسین سیاسی اصولگرا در ایران به پرشیا دایجست گفت: «بررسی‌ها نشان می‌دهد آن چیزی که در دی ماه 1396 اتفاق افتاد، یک پیش‌لرزه بود که می‌تواند زلزله‌ای هفت و نیم ریشتری را در پی داشته باشد؛ این می‌تواند یک هشدار تلقی شود که ما را از افتادن به چاه‌ها یا چاله‌ها نجات دهد. زمانی که مشکلی شنیده نمی شود به اعتراض مبدل می شود و اگر این اعتراض هم دیده نشود یک انسداد و یا شورش ایجاد می کند که آثار بسیار مخربی در پی دارد.»

وی درباره علل بروز اتفاقات دی ماه سال گذشته اظهار داشت: «افزایش انتظارات، کاهش امکانات، ایجاد تصویر ناکارآمد از نظام در ذهن توده‌ها و در نهایت کاهش امید به آینده و تصویر آینده‌ای تاریک از آتیه کشور در اذهان عمومی چهار دلیل بروز آن وقایع بود. اعتراضات عموماً در مناطقی صورت گرفت که تا پیش از آن پیشگام اعتراضات سیاسی نبودند از جمله لرستان یا مشهد و قم. بررسی ها نشان می دهد که آمار بیکاری در این مناطق بسیار بالا است.»


بیشتر بخوانید:

اعتراضاتی همچون دی 96 باعث تغییر نظام ایران نمی شود

♦ اعتراضات در ایران به اشکال مختلف ادامه دارد

اعتراضات ایران، یک سال بعد


این فعال سیاسی اصولگرا تاکید کرد: «در اتفاقات مذکور سوءاستفاده‌ ضدانقلاب نیز مطرح است، اما تقلیل اعتراضات به سوءاستفاده ضدانقلاب چشم بستن به ‌روی واقعیات است. در ارزیابی صورت گرفته توسط وزارت ارشاد، نزدیک به 75 درصد شرکت‌کنندگان در اعتراضات معتقد بودند سیستم در حل مشکلات ناکارآمد است و این همان زلزله 7.5 ریشتری است که می‌گویم ممکن است رخ بدهد. همچنین 70 تا 75 درصد مردم در همین نظرسنجی‌ها نظرشان بر این بود که یا آینده بدتر می‌شود یا بهتر نمی‌شود.»

محبیان با اشاره به نقش شخصیت های سیاسی در تحولات جامعه خاطرنشان کرد: «در وضعیت کنونی منافع شخصی و گروهی بر منافع ملی ترجیح پیدا کرده و جناح ها هم از امکانات موجود برای مبارزه با یکدیگر استفاده می کنند. لذا اعتبار اهالی سیاست در ایران نزد افکار عمومی بر اساس نظرسنجی ها در اندازه «بنگاه های املاک» است.»

وی درباره اینکه اتفاقات دی ماه سال گذشته بیشتر به کدام جناح سیاسی در ایران آسیب زد؟، اظهار داشت: «اعتراضات یاد شده در واقع اعتراضی به ناکارآمدی سیستم در حل مشکلات اقتصادی بود که مجموعه نظام مدیریتی را به نقد صریح کشید. اصلاح طلبان نیز هدف این نقد بودند و حتی بیشتر از اصولگرایان. زیرا حوادث دی ماه در اعتراض مستقیم به عملکرد دولتی بود که با پشتیبانی و حمایت آنها بر سر کار آمد. البته اگر این اعتراضات را چون شوکی به قلب متوقف مدیریت در حل معضلات بدانیم، می تواند باعث احیای آن شود. به همین دلیل من معتقدم فرافکنی های جناحی در مورد این اعتراضات صحیح نیست و ضعف مدیریتی هر دو جناح در بروز آن دخیل بود.»


بیشتر بخوانید:

تجمعات اعتراضی در چند شهر ایران

آخرین اخبار از ناآرامی ها در ایران

نشست شورای امنیت درباره اعتراضات ایران


این تحلیل­گر سیاسی در خصوص نقاط ضعف و قوت نوع برخورد نیروهای امنیتی و مسئولان دولتی و حکومتی با معترضین خاطرنشان کرد: «سال گذشته مدیریت انتظامی و امنیتی در مقایسه با اتفاقات سال 1388، حرفه ای تر و با تحمل بیشتر انجام شد. نخست اینکه آنها اجازه دادند در یک بازه زمانی حرف ها بیان و انرژی متراکم تخلیه شود. دوم آنکه نیروهای انتظامی که وظیفه رسمی در این گونه موارد بر عهده دارند، صرفا خودشان (بدون دخالت دیگر نیروها) کنترل اوضاع را به دست گرفتند. سوم آنکه هیچ از یک مسئولین حق اعتراض را منکر نشدند، بلکه ضمن همدلی با اصل وجود مشکل، تنها با زیاده روی، تخریب و شعارهای ساختارشکن مخالفت کردند که نشان از تجربه نظام از وقایع پیشین می داد.»

محبیان افزود: «لذا در مجموع نظام دیگر حق اعتراض را رسما قبول کرده و آن را در درون سیستم و نه علیه سیستم می داند. پس اعتراضات دیگر سریعا حکم براندازانه بودن نمی خورد و این جهشی مهم و رو به جلو به شمار می رود. اکنون اگر یک گام دیگر برداشته شود ما مرحله پذیرفتن حق اعتراض رسمی کف خیابان را پذیرفته ایم. بنابراین دادن مجوز اعتراض و تظاهرات حسب درخواست و درون چارچوب قانون، برگ برنده نظام و نشان آزادی عملی است. در این شرایط اعتراض ها برگزار می شود و نظام هم با تحمل برخورد می کند.»

این استاد دانشگاه درباره تاثیر فشارهای اقتصادی ناشی از تحریم های آمریکا بر احتمال شکل گیری دوباره اعتراضات در ایران گفت: «چنانچه فشارهای اقتصادی به حدی برسد که تحمل آن برای اقشار کم درآمد سخت شود، احتمال بروز دوباره اعتراضات دور از ذهن نیست. اما دو شرط این احتمال را تشدید می کند؛ نخست نیاموختن درس از وقایع دی ماه گذشته توسط مسئولین و دوم مدیریت ضعیفی که قادر به حل مسائل در آغاز اعتراضات نباشد و در نتیجه باعث تبدیل آن به گره های کور شود.»

وی در مورد پتانسیل اعتراضات احتمالی در تغییر نظام ایران تصریح کرد: «احتمال تغییر نظام با فاکتور وجود اعتراضات اندک است. قدرت بسیج مردمی هواداران نظام برای دفاع از بقای سیستم زیاد است و آمریکا هم تصور دقیقی از ریشه های مردمی نظام جمهوری اسلامی و میزان پایداری آن ندارد. لذا تغییر نظام از این روش بیشتر آرزوی آمریکا است تا تحلیلی مبتنی بر واقعیت. با این حال فشارها و تجمع های اعتراضی قادر به ساقط کردن دولت و ایجاد تحولات مهمی خواهد بود.»

برای خواندن اخبار سیاسی اینجا کلیک کنید

نظرات

captcha Refresh

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 0

مطالب مرتبط