"اجازه بی اجازه"؛ صداهای بی مجوز که خاموش می شوند

کد مطلب : N-627 تاریخ : 1396/10/20 - 19:27

پرشیا دایجست - خبر حسرت آلود بود. سرانجام پس از گذشت یک سال و نیم از مرگ حبیب محبیان، خواننده موسیقی پاپ، مجوز آلبوم  او در ایران صادر شد.

نام حبیب در موسیقی پاپ شناخته شده بود، خواننده پاپ ایرانی که سالهای زیادی از عمرش را در آمریکا زیست اما سال 88 به ایران برگشت تا در اینجا بماند و کار کند. گفتند برخی مسئولان دولت احمدی نژاد به او وعده فعالیت در ایران داده اند و او برگشت. اما گویی نمی دانست که در سالهای پایانی عمرش قرار است به دنبال مجوز برای آلبومهایش بدود و مدام جواب سربالا بشود برای برگزاری کنسرتی در کشورش. در 7 سالی که در ایران زیست، در سکوت بود و چیزی نخواند و تنها منتظر مجوز بود اما مرگ امانش نداد. او 21 خرداد سال پیش در خانه اش در شمال ایران در سکوت در گذشت اگرچه دوستداران صدای او برای او مراسمی برگزار کردند و آهنگ های او را بر سر مزارش بازخوانی کردند اما حبیب هرگز موفق نشد تا در ایران بخواند.

حبیب را  مدت‌ها به عنوان خواننده اصطلاحا لس‌آنجلسی در خارج از ایران می شناختند که همین نام کافی بود که امکان خواندن او در ایران به صفر نزدیک شود.

حالا یک سال و نیم از مرگ او می گذرد و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران به تازگی مجوز آلبوم او را صادر کرده است. آلبومی که احتمالا دوستداران صدای حبیب با حسرت به آن گوش خواهند داد.

حالا خبر دریافت مجوز برای موزیک ویدئوی «دیره» با صدای احمدرضا محبیان و سمیر زند و همچنین با تصویر و صدای نه چندان شفاف زنده‌یاد «حبیب محبیان» از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامیف خبر چندان دلچسبی برای اهالی موسیقی نیست و این پرسش را به ذهن بیاری از اهالی موسیقی ایران که سالهایی را در خارج از ایران زیسته اند و به کار موسیقی پرداخته اند، ایجاد می کند: چرا خواننده ای که به وطنش بر می گردد اجازه ندارد هنرش را به مردمان هموطنش نثار کند؟ این روند مجوز ندادن ها و این بی مهری با اهالی هنری که به عشق و امیدی، به کشورشان می خواهند برگردند، تا کی قرار است ادامه یابد؟ چرا هنرمند در وطن خویش هم غریب می ماند آنهم به خاطر گیر و گرفت های دریافت مجوز برای انتشار یا ابراز هنرش؟

حبیب در 4 مهر 1331 در شمران تهران به‌دنیا آمد. در خانوادهٔ او، برادرانش نیز به موسیقی علاقه داشتند اما تنها خود حبیب به موسیقی حرفه‌ای روی آورد.

با وجود تمایل سایر برادرانش به ویولن، علاقهٔ او از ابتدا به گیتار بود. دوران نوجوانی حبیب مصادف با پیدایش گروه بیتلز در دهه 60 میلادی اروپا شد و همین موضوع علاقهٔ بیشتر او به موسیقی را پدید آورد. با پذیرفته شدن در آزمون صداوسیما، زیر نظر مرتضی حنانه به فراگیری اصول و تدابیر آهنگسازی روی آورد.

حبیب بعد‌ها توانست به‌عنوان خواننده در تلویزیون استخدام شود. او بعد از 2 سال از استخدام در رادیو و تلویزیون به خدمت سربازی رفت و در آنجا نیز خواننده باشگاه افسران بود. حبیب پیش از انقلاب با انتشار آثاری چون «من مرد تنهای شبم» به شهرت رسید و سه سال پس از پیروزی انقلاب به آمریکا مهاجرت کرد تا فعالیت‌های موسیقیایی‌اش را خارج از ایران ادامه دهد.

بعد‌ها در سال 1388 حبیب به ایران بازگشت اما تا زمان درگذشت‌اش در 21 خرداد 1395 اجازه انتشار آلبوم و برگزاری کنسرت پیدا نکرد.

" اجازه بی اجازه" ، بخشی از ترانه ای از خواننده پاپ ایرانی

نظرات

captcha Refresh

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 0

مطالب مرتبط