کسی نیست تخریب قبرستان ری را متوقف کند؟

کسی نیست تخریب قبرستان ری را متوقف کند؟
کد مطلب : N-948 تاریخ : 1396/12/07 - 14:21

پرشیا دایجست -  این روزها  بخشی از گورستان امامزاده عبدالله شهرری، تخریب شده است، تخریبی که علیرغم اعتراض های پیاپی مردم و حتی دستورهای رسمی دادستانی و اعضای شورای شهر هم پایان نگرفته و گویی تا انهدام نهایی قبرستان پیش می رود.

گورستان های قدیمی شهر، مکانی برای به یاد آوردن کسانی ست که از دنیا رفته اند و تنها سنگی بر گوری از آنها به یادگار مانده و یادی.  تخریب این قبرستانهای قدیمی که گاه ارزش فرهنگی و تاریخی هم دارند، می تواند بر حافظه یک ملت اثر بگذارد و پیشینه تاریخی ما را محو می کند.

گورستان امامزاده عبدالله شهرری، که یکی از مهمترین اماکن تاریخی دارای ارزش میراث فرهنگی کشور است و معماری به کار گرفته شده در آن به دوره صفویه و قاجاریه برمی‌گردد، این روزها صحنه تاخت و تاز بولدوزرها و بیل ها و کلنگ ها و اره هاست، صحنه ای که دل هر بیننده ای را به درد می آورد. برخی درختها حتی بریده شده اند و بسیاری از سنگ قبرها در هم شکسته اند و زیرو رو شده اند.

این گورستان، که قدمتی حدود 100 سال دارد، بدون هماهنگی با کسانی که مقبره ای در آنجا داشته اند، در حال خراب شدن است این را می شود از اعتراض های مردمی که با شنیدن این خبر و دیدن خرابی این قبرستان، صدایشان در فضاهای مجازی به گوش می رسد.

اگر چه گفته می شود که بنری مبنی بر اطلاع شهروندان بالای سردر قبرستان زده شده که در آن به خراب شدن این قبرستان اشاره شده اما بسیاری از کسانی که عزیزی را در این قبرستان به خاک سپرده اند، با رفتن به این قبرستان و دیدن صحنه خرابی قبرستان ، به این روند اعتراض کرده اند.

خراب کردن قبرها، ویران کردن پیشینه ماست

نیلوفر ، شهروند تهرانی که بیش از 6 تن از نزدیکانش، در این قبرستان به خاک سپرده شده اند، در گفتگو با پرشیادایجست می گوید: «به خاک سپردن عزیزی، یک اتفاق تمام شدنی نیست، بلکه یک پروسه ادامه دار است و با گذشت زمان تمام نمی شود. ممکن است سالهایی از درگذشت عزیزی گذشته باشد و از بازمانده ها بخواهند که در همان قبرستان و یا گاهی در همان قبر خاک شوند. اصلا مالکیت این قبرها متعلق به کسانی ست که زمانی آنرا خریده اند و تخریب بی خبر و استفاده های دیگر از این زمین ها، مصداق دزدی است.»

نیلوفرمی گوید: «مادرم،  سال 68 در خارج از ایران از دنیا رفت، درست  28 سال پیش، اما همیشه دوست داشت در ایران به خاک سپرده شود. ما او را به قبرستان امامزاده عبداله آوردیم که کنار پدر و مادرش آرام بگیرد. ما با سختی او را به ایران آوردیم، به امید اینکه او را کنار پدر و مادرش به خاک بسپریم و  همه در این قبرستان یک جا باشند. حالا یکهو خبر می رسد که قبرستان را خراب کرده اند، تخریب قبرستان ها بدون اطلاع به خانواده هایشان، کار انسانی نیست. می گویند بنری زدیم آنجا و خبر داده ایم خوب اگر کسی هر هفته سری به قبرستان نزند که از بنر شما خبردار نمی شود. می توانستند نامه ای بزنند یا تلفنی ، اطلاعی در رسانه ها لااقل  و این طور بی خبر قبرستان را خراب نکنند.»

نیلوفر با انتقاد از ساخت قبرستان – شهرهایی مثل بهشت زهرا می گوید: «تمام قبرستان های محلی را خراب می کنند نه تنها در تهران که من از شهرهای دیگر هم شنیده ام . چرا باید قبرستان متمرکز باشد. حالا بهشت زهرا، یک شهر بزرگ شده دور از شهر که با سختی و با گذاشتن زمان و انرژی زیادی باید بروی و سری به خاک عزیزانت بزنی.  به جان قبرستان های محلی افتادن و همه را خراب کردن و متمرکز کردن قبرستانها در جایی مثل بهشت زهرا ، از بین بردن گذشته و پیشینه و قدمت این مملکت است.»

او در پایان می گوید: «درست است که می گویند یک تکه سنگ سرد است و ازین دست حرفها اما  ما  تمام گذشته مان را در این قبرستان گذاشته ایم،  با این کار انگار یک تکه از آدم را می کنند و می برند ، انگار بخشی از وجودت گم می شود.»

ارژنگ امیرفضلی:مگر قبرها صاحب نداشته اند؟

 ارژنگ امیر فضلی ، بازیگر طنز در تلویزیون است که چند روز پیش برای سر زدن به مقبره پدرش به این گورستان رفته و با صحنه دلخراش قبرستان ویران شده روبرو می شود و در اینستاگرامش ، با انتشار عکسهایی از این خرابی ها، اعتراض و دلتنگی اش را ابراز می کند: «اینجا امامزاده عبدالله است، تمام سنگ‌قبرها را کنده‌اند و هیچ چیزی نیست، نمی‌دانم پدرم را کجا دفن کرده‌اند. گفتند که گویا از حدود دو ماه قبل اینجا بنر زده‌اند که می‌خواهند بِکنند و کف را یکدست کنند.»

امیرفضلی ادامه می دهد: «از نظر کسانی که این کار را کرده‌اند، صددرصد طرحِ بازسازی و نوسازی است، اما از نظر من تعرض است.مثل اینکه عید بروی مسافرت و برگردی بیایی، ببینی کل کوچه را خراب کرده‌اند که همه را یکدست کنند، مگر قبرها صاحب نداشته‌اند؟ خیلی ممنونم، تشکر می‌کنم، کار ما خنداندن دیگران و کار دیگران گریاندن ماست.»
 ساماندهی و هم سطح کردن قبرهای امامزاده عبدالله که معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تهران از آن به تخلف محرز قانونی یاد می‌کند یک ماه پیش شروع شد. طرحی که نام اداره اوقاف و امور خیریه شهرستان شهرری را دارد.

«علی‌ محمد سعادتی»، مدیر بافت و بناهای تاریخی شهر تهران هم در نامه‌ای به اوقاف تهران خواستار توقف عملیات اجرایی در این محوطه شده استآنطور که «حسن خلیل‌‌آبادی» عضو شورای شهر تهران هم می‌گوید دستور دادستانی شهر ری هم نتوانسته به توقف عملیات عمرانی اوقاف در امامزاده عبدالله منجر شود:«اداره اوقاف بدون توجه به این حکم، متأسفانه به کار خود ادامه می‌دهد.»

یاد بعضی نفرات

گورستان امامزاده عبداله، خاطره جمعی بسیاری از ما را در خود دارد، بجز بناهایی که در این قبرستان پیشینه اش به  عصرصفویه می رسد، بزرگانی در آن مهمان خاکند، که بردن نامشان، بخش هایی از تاریخ و ادبیات این مرزو بوم را به یادمان می آورد. کسانی مثل حسین قوللرآقاسی،  تقی ارانی، شیخ‌الرئیس افسر، احمد اخگر، مهدی برکشلی، مصطفی بزرگ‌نیا (دانشجو)، علی بشرویه‌ای، ادیب پیشاوری، عبدالحسین تیمورتاش، شیخ خزعل، علی دشتی، یدالله سحابی، صادق سرمد، جواد سعدالدوله، سید علی نصر، محمدعلی صفریان، محمود کریمی (موسیقی‌دان)، علی‌اکبر شهنازی، عمادالکتاب، احمد قندچی، مهدی شریعت‌رضوی، عباس مسعودی، عباس مهرپویا، وحید دستگردی، صولت الدوله قشقایی، علیرضا افضلی پور، فاخره صبا، عبدالله باقری، حسینقلی نظام السلطنه مافی، توران میرهادی، دوستعلی معیری و ….

نظرات

captcha Refresh
ناهید شمس
۱۳۹۶/۱۲/۰۷۰۰
پاسخممنون.عالی بود.

به این مطلب امتیاز دهید

تعداد کل امتیازات این مطلب 1

مطالب مرتبط